Anorexia

Ik ben eraan begonnen zonder erbij stil te staan
Ik vond mezelf te dit en liet heen wat kilootjes gaan
Nu pas ben ik erachter hoe stom ik eigenlijk was
Het altijd koud hebben en geen broek mee die mij past
Altijd heb ik hoofdpijn, buikpijn en kan niet meer fatsoenlijk zitten zonder pijn.

Maar toch voelt mijn anorexia op dit moment nog fijn
Ik hoorde bij de modellen van maat 32
Maar toch word ik raar aangekeken
Alsof ik niks te eten krijg
Dan kijk ik ze terug aan, maar zwijg
Want als ik in de spiegel kijk zie ik mezelf te dik
En hoe ik mij dan draai of keer
Ik zie dat beeld telkens weer
Een dikke meid die nooit eens lacht
Een vieze vrouw die is verkracht.
Dat is de rede voor al deze ellende
Maar nu voel ik me goed
Ik ben dun dat is wat telt
Dat is wat nu voor mij geld
Ik wil alles vergeten
Maar zo wil ik niet verder leven
Een einde maken is zo gedaan
Maar daar moet je sterk voor in je schoenen staan
Ik heb ook vaak op het punt gestaan
Om er zo vandoor te gaan
Maar de verdriet van andere is dan mijn schuld
Het enige wat ik moet hebben is geduld
Ik moet alles vergeten
En er niet meer over praten
Dit is mijn probleem
Ik wil zo niet verder leven!!
Maar moet naar een goede toekomst streven
Dat is mijn enige hoop
En dat is waar ik nog voor ga..

Verhaal van meisje dat anorexia had…